|
|---|
Stichting De Luchtballon organiseert therapeutische vakanties voor kinderen en jongeren met een handicap. De primaire doelstelling van onze kampen is het vergroten van de zelfredzaamheid. De deelnemers leren in een vakantiesfeer haast ongemerkt hoe om te gaan met hun beperking. Zonder angst te hoeven concurreren met anderen die geen of een andere handicap of beperking hebben, ervaren de deelnemers een nuttige maar vooral plezierige vakantie. van een oud verwaarloosd legercomplex aan het ombouwen is tot een multifunctionele vakantieaccommodatie voor kinderen met een handicap. Zo staan er op alle kampterreinen nu stoere wigwams in plaats van de oude scoutingtentjes en is er flink gebouwd aan de loodsen. Hoewel er enorm veel gebeurd is, is het tienjarenplan van De Luchtballon ondanks deze enorme steun niet af. Immers doelstelling van de stichting is onder andere dat de honderden kinderen die jaarlijks “even op adem komen” tijdens de speciale vakantiekampen in aantal mogen toenemen zodat er daadwerkelijk het hele jaar door sprake is van een multifunctionele accommodatie voor kinderen met een handicap. Meer info : André Wiltschut 0164 672 674 of 06 53 633 707 Kijk ook eens op www.deluchtballon.nl ! Giro 728 754 |
Het Kamp 2004
Het Kamp 2005
Hart in Aktie op de Luchtballon
Donderdag 9 juni 2005 is Kelly verrast door Andre Wilschut : directeur stichting de luchtballon op een leuke dag.
Een verassing voor Kelly: MEE IN DE HETE LUCHTBALLON Ik zat gewoon in de klas toen er op eens een vrouw (Iris) met een standaard binnen kwam. Daarna kwam er een man (Robbert) die ik ook niet kende met de camera binnen. Toen kwam Andre binnen, die kende ik natuurlijk wel van De Luchtballon, en ik riep "hey André !!" Toen vroeg ik of hij een voorlichting kwam geven opschool over De Luchtballon maar hij zei van niet. Hij zei dat die voor mij kwam. Opeens werd ik knal rood. Hij zij dat ik even bij mijn leraar en bij de directeur moest gaan slijmen om met hem mee te mogen gaan want hij had een verrassing voor mij. Toen vroeg Andre of ik wist waar we naar toe gingen maar dat wist dat ik pas toen ik in de auto op de navigator had gekeken. Breda !! maar meer wist ik niet. In Breda vroegen ze mij of ik hoogtevrees had en aan de kerktoren dat touw had zien hangen. Ik zag niets en er hing ook niets maar even later gingen we wel lekker eten in het Stadscafé waar twee vrijwilligers van De Luchtballon werken; Mylan en Robbert..Eerst kregen we( ik en Andre en de cameraploeg) kippensoep daarna friet met lekkere salade en een soort hamburger en toen een kletskop(koekje) met drie bolletjes ijs en daarop alleen bij mij drie sterretje van vuurwerk. Tijdens het eten hebben veel zitten kletsen en heb ik mogen vertellen wat ik vanaf mijn geboorte heb meegemaakt. Toen vertelde ze dat ik in een luchtballon ging varen. Onderweg naar de ballon reden Andrè en ik nog even langs de McDonalds. Immers wij waren toch veel sneller dan de cameraploeg en een ijsje op zijn tijd is altijd lekker. Toen gingen wij naar een soort industrieterrein om je in te schrijven. Daar kon je ook al de mand zien waar je dan in gaat staan tijdens de ballonvlucht. We reden naar een weiland waar dan de ballon zou opstijgen. Eerst vullen ze de ballon met koude lucht en daarna verwarmen ze die lucht met een soort straalkachel. Dan trekken ze met sterke mannen de ballon overeind. Ballon varen is best wel eng als je het voor de eerste keer doet vooral wanneer hij opstijgt. Als je boven bent kun je overal de dieren zien en horen: honden,paarden,koeien. We zijn ook nog over de Efteling gevaren dat was heel mooi want dat kun precies zien waar de attracties staan. Je kon echt alles goed zien ook de huizen in wijken. ` Het landen deed een beetje pijn. Eerst raakten we de grond, de mand stuiterde een paar keer en viel toen om. Toen gingen wij champagne drinken op de goede afloop. Ikke niet want ik mocht het niet maar toen had mij vader het op gedronken. Daarna volgde de luchtballondoop en vertelde de ballonvaarder iets over de geschiedenis van de ballonvluchten. Het was al laat geworden en in het donker reden we weer naar huis. Toen merkte ik pas hoeveel mensen er in het complot zaten, mijn ouders, de cameraploeg, de mensen van het restaurant, van de ballonvlucht, de school. Iedereen wist het behalve ik. Voor mij was het een grote verrassing!! Heel erg bedankt voor deze hele leuke dag! Kelly, een bijzondere kanjer: DAT NEMEN ZE HAAR NOOIT MEER AF Ze heeft al heel wat meegemaakt die Kelly. Eigenlijk ken ik haar maar oppervlakkig Maar door de keren dat ik het genoegen heb gehad om met haar op pad te mogen gaan heb ik haar toch mogen leren kennen. Samen naar Tv-opnames, samen dollen bij de grote limousine, smikkelen bij de grote M, een high five op kamp en dan nu de grote verrassingsdag met de hete luchtballon. Deze dag stond mede in het teken van het 20 jarig bestaan van ballon Fiesta Breda. Ook deze organisatie draagt jaarlijks een gedeelte van haar inkomsten qua parkeergelden af aan De Luchtballon. Alles wat Kelly die dag heeft meegemaakt is gefilmd en zal straks in een promotiefilmpje Rondom het Bredase ballon spektakel worden vertoond. Maar goed dit ter zijde, terug naar Kelly. Kelly vertelde dat zij met een open buikje is geboren en dat al haar ingewanden Er door de specialisten weer in moesten worden gelegd. De eerste vier jaar van haar leven heeft Kelly doorgebracht in het ziekenhuis. En nu 15/16 jaar later is zij al 34 keer !! geopereerd. Tijdens de autorit vertelde zij open en spontaan over deze ervaringen, haar aangepaste leventje en haar passie voor het dansen. Ik ben door mijn kamp op de Luchtballon veel sterker en veel opnener over mijzelf en mijn beperkingen gaan praten vertelde zij. Ze vertelde ook dat ze nu zelfs een bikini draagt in plaats van een badpak dat de littekens Van de diverse operaties op haar buik verdoezelde. Nu mag iedereen het zien, nu mag iedereen het weten die littekens en het permanente infuus. Knap hoe zij daar over sprak. De meeste indruk maakte eigenlijk haar antwoord op mijn vraag "wat zou jij nu het allerliefste willen als ik een van jouw wensen in vervulling zou kunnen laten gaan" Zonder enige aarzeling antwoordde Kelly zelfbewust: "Dan zou ik graag één dag, en dat hoeft niet meer dan één dag, maar één dag in het vel van een gezond kind willen zitten. Ik ben nu 16 jaar en heb dat nog nooit meegemaakt. Ik zou niet weten hoe dat voelt" Helaas moest ikhaar vertellen dat ik dat niet kon realiseren hoe graag ik dat ook zou willen, zelfs voor veel langer dan die ene dag. Als "troostprijs" mocht Kelly die avond mee in de hete Luchtballon en beloofde ik haar weer een aantal toffe weken vakantie op De Luchtballon. Zij begreep mijn onmacht, en ik begreep stilzwijgend haar wens. Toen Kelly uiteindelijk in het mandje omhoog steeg en uitbundig naar ons zwaaide kwam haar moeder naar mij toe en dankte ons voor de onvergetelijke verrassing voor Kelly. "Fantastisch wat jullie voor haar doen. Wat er ook ooit gebeurd dat nemen onze Kelly nooit meer af" sprak moeder ontdaan. Ik raakte ontdaan doordat zij hier aan toevoegde" Ik hoop alleen dat ze onze Kelly niet van ons afnemen" Kelly, ouders, broertjes en zusjes, kortom iedereen die zo met zijn handicap omgaat; jullie zijn kanjers!! Januari 12008 Kelly staat op de kerstijsbaan in Bergen op zoom schaatsen te verhuren samen met Rozanne
|